Fróðleikur dagsins

Kristján Birnir Sigurðsson – 2. marz

Dagurinn í dag er dagurinn hans pabba.  Hann fæddist þennan dag árið 1937 og hefði því orðið 75 ára í dag.

Við systkinin og mamma hugsum til hans, oft,  hefðum svo gjarnan viljað hafa hann lengur með okkur, en hann kvaddi árið 1986, rétt 49 ára gamall.

Ég var þá nýorðinn 17 ára.

Svona er þetta.

Berjast áfram í þessu …

Ég reyndi við sprettæfingu dagsins. Brekkusprettir í Setbergi.  Ég var mættur upp í Kapla vel fyrir æfingu og hitti þar félagana.  Róleg upphitun að löngu brekkunni, sem ég man ekki hvað heitir, þar voru hlaupnir spretir.  Hópurinn minn fór 7×40 sek. upp brekkuna, og rólega til baka.  Þó ég sé nú ekki sá allra sprækasti í svona æfingum þá þykir mér þær oftast nær skemmtilegar – þannig var það í dag.

Eftir sprettina skokkuðum við svo ögn lengri leið til baka í Kapla.  Mistökin sem ég gerði var að setja ekki gormana undir.  Meiri bjálfaskapurinn það.  Snjórinn tróðst fljótt niður og það varð frekar hált.   Í heildina urðu þetta um 5,5 km.

Eftirá teygði ég vel.  Það er víst það eina sem dugar á stutta vöðva aftan á lærunum og ekki veitir nú af.

Viva Las Vegas.

Vertu nú ekki alveg eins og þú ert

Það er ekki laust við smá stirðleika í mér í dag.  Þó svo ég hafi farið rólega í gær og teygt sæmilega á, þá bönkuðu smá sperrur uppá ásamt verk í hægri rasskinn sem leiddi niður í hné, en það veit sá sem flestallt veit – að ég er mun betri en oft áður.

En til að gera eitthvað í þessum strengjum og sperrum skokkaði ég smá spotta, eftir vinnu, mér til liðkunar.  Það var gott.  Fór út að Hrafnistu og til baka, rétt um 3. km.

Strax þar á eftir fór ég í smá bíltúrsleiðangur, hjálpaði Júlíu sys og Erlendi, en þau urðu fyrir því óláni að það sprakk hjá þeim við Litlu Kaffistofuna.   Ég sótti Erlend og skottaðist með hann á dekkjaverkstæði og til baka.  Kvöldmaturinn var borðaður mjög seint.

Tjútt á manni

And the winner is…

Það var ótrúlega gott og gaman að hitta félaga sína í Hlaupahópnum eftir hálfs mánaðar fjarveru.  Það stóð reyndar tæpt, var með seinni skipum heim úr vinnuni og hélt á tímabili að ég myndi ekki ná þessu, en

Ég vissi svo sem ekkert hvað ég gæti eða myndi hlaupa langt, svona í fyrsta hlaupi eftir hlé, en ég ákvað að elta hlaupasystur mínar, þær lofuðu líka að stinga mig ekki af og fylgja mér alla leið.  Við breyttum aðeins til og hlupum niður Flatahraunið og Hraunbrúnina.  Inn Vesturgötu, Strandgötu, Lækjargötu og Tjarnarstíg að Hörðuvöllum þaðan uppí Setberg.  Fórum þar inn í botn og eltum svo lækinn að Setbergsskóla og þaðan heim í Kapla.

Í upphafi kom hressilegt halgél á okkur en það varð  svo sem ekkert úr því.  Við hlupum því í fínasta veðri, þurrt og hlýtt – og gott að hlaupa á auðum göngustígum, enginn snjór að þvælast fyrri

Þetta varð rétt rúmlega 7. km. hringur.

Algjör draumur.

Allt fram streymir endalaust …

Það var tími hjá Jóni Arnari í morgun.  Hann hnykkt á mjöðminni og hálsinum og þrýsti aðeins á bakið.  Það er merkilegt þegar hann hnykkir á hálsinum., þá brakar og brestur í og glymur í perunni á manni þannig að maður fær á tilfinninguna að eitthvað hafi gefið sig. Brotnað.  En mikið ósköp er þetta samt gott – eftirá.  Maður er allur einhvernveginn liðugri í hálsinum.  Hmmm?

Það kom að því, ég fór og skokkaði aðeins eftir vinnu í dag.  Í fyrsta sinn í nærri hálfan mánuð.  Mig langaði til að “sjá” hvernig ég væri í fótum og baki.

Þetta gekk alveg ágætlega hamstringurinn var til friðs en ég fékk smá verki í blessaðan gumpinn.  Svo var teygt vel á.  Það er HHFH æfing á morgun, ég ætla að mæta og hafa gaman af.

The show must go on….

 

Búið að draga út hjá UST

 

 

Ekki hreindýr þetta árið.  Fokk.

Bæn

Guð gefi mér þolinmæði …

… núna – strax.

 

Búkalú

Það er bara brostið á með helgi rétt eina ferðina og svo sem ekkert við það að athuga.

Við stefnum á að fjáröflunarvinnu á morgun – gaurinn fer með öðrum flokki FH til Portúgals svo það er eins gott að bretta upp ermar og búa til aura.  Sunnudagurinn verður meira í rólegheitum.  Það verður dregið í hreindýrahappdrættinu á morgun.  Ég sótti um dýr á svæði tvö og svæði sex til vara.  Maður fylgist með þessu.  Spenntur.  Það hlýtur að vera komið að mér núna – ég trúi bara ekki öðru.

Ég mætti á Atlantsolíuhlaupið í gær og var í gæslu.  Það var mjög gaman að taka þátt hinumegin.  Aðstæður voru mjög góðar og sæmilegur fjöldi  tók þátt.  Kári Steinn sigraði og það var frábært að sjá hann hlaupa.  Ótrúlegur strákurinn.

Gísli mágur að fara í ævintýraferð til Karabíska hafsins.  Ég ætla nú ekki að segja að ég öfundi hann neitt.  Langt flug, hiti og bara vesen, en ég óska þess að hann skemmti sér vel.  Hvern er ég eiginlega að plata?  Þetta verður klikkað hjá honum.  Taumlaust stuð.  Vona bara að hann taki nú einhverjar myndir.  GO-GO-GO!

Næst verða sagðar fréttir.

Nú fer maður að koma sér út…

Spurning um að skella þessu í eyrað á sér þegar maður hefur sig út til að hlaupa…